Ég vaknaði mjög snemma i dag. Nánar til tekið klukkan 10!!!!!! og það á sunnudegi!!!! Ég var meira að segja á djamminu í gær! En ég vaknaði ekkert bara allt í einu, bara ding. Nei nei, það var "eitthvað" sem vakti mig.
Mig dreymdi minn fyrsta draum í Englandi í nótt. Sá var sýrður skal ég segja ykkur! Ég var heima á Vallargötunni. Ég var nýbúinn að ljúka við málverk. Þetta var andlitsmynd. Andlitsmynd af Guðný!!!! Sú sem er í leikfélaginu, sú sem er gift Júlla Rúnna Júllson. Allavega, þetta var ekkert venjaleg mynd af henni. Nefið á henni var eitthvað afskræmt. Það leit út eins og það hafi verið búið að skera bita af nefinu (fyrir miðju) og sárið búið að gróa. Við fjölskyldan vorum öll þvílíkt stolt af myndinni. Pabbi hengdi hana meira að segja upp inní stofu. Þarna stóðum við ( ég, Kamilla, mamma og pabbi ) í miðri stofunni og virtum fyrir okkur þetta líka meiriháttar listaverk. En svo skyndilega er þögnin rofin, dyrabjöllunni er hringt. Viti menn........ var ekki Guðný mætt á svæðið!!! Og hún var sko heldur betur ekki eins ánægð með stykkið eins og við hin. Það fóru allir í kerfi þarna, vegna þess að Guðný var eins og djöfull í mannsmynd. Og ég panikaði og hljóp út. Jebb, ég hljóp alla leið upp í Eyjabyggð takk fyrir (án þess að fá hlaupa-sting). Þar ég hitti hinn alræmda Halla Valla (sem er orðinn frægur út Manchester fyrir sitt óvenjulega en skemmtilega nafn). Hann var á gamla rauða bílnum sínum. En hann var ekki einn. Það var einhver sem sat í farþegasætinu. Maðurinn var eldgamall og gráhærður við fyrstu sýn. En þegar ég "færðist" nær bílnum sá ég að þetta var enginn gamall krumpukall. Í raun og veru var þetta ungur gráhærður drengur (og ég veit hver þetta var, en ég man ekki hvað hann heitir. En Rúnar, þú veist hver þetta er!! Manstu ekki eftir stráknum sem hékk alltaf niðrí leikhúsi, stal pening úr sjoppunni!!) Allavega, þá byrjuðum við heyra skuggalega ógeðslegt hljóð: "blee blllo rrrrrr" . Og hljóðið kom úr vélarkassanum (s.s undir húddinu). Halli og mr. Creepy stigu út úr bílnum. Og þegar Halli var við það að fara opna húddið. PLING
Ég opnaði augun, ég var vaknaður. En svo heyrðist frá glugganum: "blee blllo rrrrrr" . Ohhh, hvað var þetta. Ef mér hefði verið mál að skíta, þá hefði ég skitið í brækurnar, ég er að segja ykkur það!!!! Jebb, ég var bókstaflega skít-hræddur. En ég safnaði í mig kjark og reisti mig upp úr rekkjunni og leit út um gluggann. Og ég sá................ litla sæta dúfu. Jebb, þetta var lítil dúfa. Samt örugglega eitthvað vangefin. Venjulegar dúfur gefa ekki frá sér svona ógeðslegt hljóð. Er það nokkuð?? Já Já, það var örugglega poppkorns baun föst í hálsinum. Kannski?????